Arme rijken en rijke armen

Stad: Rotterdam
Duur: 48 uur
Kilometers: 43 km
Slaapplaatsen: 2
Eetplekken: 3
Mensen ontmoet: 12

Lijst van gevonden en gegeven voorwerpen:
• 2x warme maaltijd
• Onaangebroken pakje drinken
• Aangebroken Snickers
• 2x Tosti
• Bamboe stok
• Plastic zakken
• Aansteker
• Dikke rol tape
• 3 pennen
• 1 petfles + 3 bierflesjes = 55ct.
• 55ct = 2x cream crackers AH
• 10ct. Gevonden
• 2x 0,5L Flesjes voor water
• Een heel brood
• Appelmoes
• 4x Optimel
• 3 pakjes vleeswaren
• Deken
• Een sinaasappel, appel
• Thee + suiker

Hier volgt het verslag van twee vrienden op een verre reis, dicht bij huis.

Vrijdag 5 mei 15:00
Samen zitten we thuis aan tafel te eten en bespreken de komende twee dagen. We nemen niets mee, geen geld, mobiel of paspoort (wat later niet handig bleek); alleen een bijbeltje. Nadat de deur achter ons dicht valt, worden we ons er steeds meer van bewust dat we afhankelijk zijn van anderen. Onze eerste prioriteit: onderdak voor vannacht. We ontmoeten bij toeval Monica, een erg spontaan en vriendelijk ‘Zwiebertje’. Ze neemt ons mee naar een buurthuis om te eten en later naar ‘NAS’ waar bussen vertrekken met dak- en thuislozen. Daar worden we geweigerd, omdat we te eerlijk waren. Het gevoel afgewezen te worden en geen plek te hebben om ergens naartoe te gaan is klote. Een mededakloze hoorde het en vertelt ons waar we naar toe kunnen. We vinden de plek, sluipen er in en slapen op het harde hout onder plastic. De muziek daar dreunt tot 06:00, het harde hout went niet en de wind is koud. Maar het is beter en veiliger dan niets.

Zaterdag 6 mei 06:45
Na de onrustige en erg koude nacht vertrekken we vol zorgen om wat te eten. We hadden als enig eetbaars een paar gekregen snoepjes bij ons. Na uren en kilometers hongerig door park en straat geslenterd te hebben, is onze buit een pakje drinken en 55 eurocent aan statiegeld. Daar kopen we die middag 2 pakjes crackers voor. Het stelde ons gerust nu wat te eten te hebben, en we keken vanaf een vlonder naar de vogels van de stad. Rond etenstijd gingen we op naar het warme eten. Eerst hebben we bij st. De ontmoeting gedoucht en een tosti gegeten. Later bij de zusters van moeder Theresa om warm te eten. Daar ontmoette we andere “daklozen” en een inmiddels bekende van ons, Monica. Het was raar om zogenoemd te profiteren van hulporganisaties. Het gevoel om het zelf te willen verdienen komt gauw in ons op. ’s Avonds vertrekken we naar een nieuwe slaapplaats, een bouwput. We sleepten wat isolatiematten en onze gevonden deken naar een kamer, baden samen en sliepen in.

Zondag 7 mei 07:00
De zon wordt steeds feller en wekt ons. Deze nacht beviel ons een stuk beter. Na een ontbijt, wat we meekregen van de ‘zusters’, gaan we op weg naar een kerk. We belandden in een katholieke kerk waar toevallig die dag communie wordt gedaan. We voelen ons tussen al die nette mensen een beetje vreemd. Nog een tijdje liepen we buiten rond op Zuid en keerden terug naar huis. Geen dakloze meer.

21:30
We zijn nu terug en zitten gapend achter de computer. Onze oerinstincten, zoals het zoeken naar eten, drinken, een wc en onderdak, zijn als vanzelf opgelost. Het normale leven komt weer op ons af: afspraken, mensen bellen, wat eten en drinken pakken, douchen en naar bed. Er is een groot contrast tussen het thuisloos leven en het leven met een thuis. We hebben een heel klein beetje kunnen proeven van het opzoek zijn naar de eerste levensbehoeften als mens, het gevoel van afwijzing en het leven zonder thuis.

Maandag 8 juni 11:00
Vanochtend zat ik (Timo) in mijn comfortabele stoel na te denken over het afgelopen weekend en kon er niet uitkomen wat me nu precies daarover bezig hield van binnen. Iets in mij was onrustig. Misschien was het omdat de ervaring van twee dagen eigenlijk te kort is en we nog te weinig hebben gezien en ervaren om iets fundamenteels te leren of te zeggen. Ik las een stuk uit het boek Under the overpass van Mike Yankoski, die samen met een vriend ervoor koos vijf maanden te zwerven. Wanneer hij hierop terugkijkt schrijft hij:
'What if following Him (God) is hard? What if along the way He asks you to accomplish difficult tasks or to overcome intimidating obstacles? What if it requires more of you than you have to give? Listen, that's the way it's supposed to be. Those places of need are where you and I discover ourselves, our faith, and-best of all-our God. It's there, in our weakness, that He shows Himself true, faithfull, powerful, gracious, and loving.' (pag. 220)
Dit bood me wat inzicht in de afgelopen twee dagen. Het heeft ons iets geleerd over het afhankelijk leven. Maar wat is dan de link naar ons dagelijks leven waar we niet hoeven te zoeken naar brood, water, wc's en onderdak? Is het dan nog wel nodig om afhankelijk te zijn? Armoede biedt de rijkdom afhankelijk te zijn om zo te ontdekken dat we worden opgevangen en gedragen. Rijkdom is armoedig, omdat het de illusie wekt onafhankelijk van God en mensen te kunnen zijn. Het zijn zo even wat gedachten over afhankelijkheid waarbij ik tegelijk het idee heb dat ik er nog weinig van begrijp. Als laatste schoot mij een bijbeltekst te binnen.

'Vertrouw op de Here met heel uw hart en steun niet op eigen inzicht. Ken Hem in al uw wegen, dan zal Hij uw paden recht maken.' (Spreuken 3:5,6)

God verlangt mijn hart en vertrouwen: Hem te kennen (lief te hebben, te betrekken) in al mijn wegen. Daarom leidt hij me naar plaatsen en situaties waar ik mijn armoede en gebreken ontdek. Want juist daar leer ik Hem kennen en dat Hij mijn paden recht maakt. Dat betekent dat ik mijn weg na dit weekend vervolg in het leren afhankelijk te leven van Hem. In dit dagelijks leven betekent het volgens mij Hem alles toe te vertrouwen. Zou dat het ware liefhebben van God zijn, wanneer we onszelf kwetsbaar en afhankelijk geven?

Martijn en Timo

Ps. Bedankt voor jullie donaties! We hebben bijna € 300,- opgehaald.